و به سوى شمال ( سرزمين و كشور تركمنستان فعلى و دشت قره‌يكلك ، ناحيه بالخان و . . . ) مىبردند ، ولى اطمينان داشتند كه ديگر بار به دشت گرگان باز خواهند گشت و آنجا را وطن دوم خود ( در آن زمان ) محسوب مىكردند . بنابراين با خيالى راحت مردگان خود را در دشت گرگان ( تركمان‌صحراى بعدى ايران ) دفن مىكردند . چند سنگ كله‌قوچى آهكى ، سفيدرنگ و بدون متن در حال فرسودگى هم هنوز در بخش شمالى اين قبرستان به چشم مىخورند كه به احتمال زياد متعلق به همان دوران ياد شده زندگى كوچ‌روى تراكمه مىباشند .